«کردستان امروز». سالهاست که فرهنگ و فعالیت های  فرهنگی و مطبو عاتی در منتطقه ی اورامانات به ویژه  شهرستان پاوه چشم به راه سازمان، انجمن یا تشکل و افرادی است که بتوانند نظری علمی و عملی داشته باشند و با تمام توان مالی و معنوی خود وارد عرصه گردند ، اما هنوز که هنوز است چنین فرصتی برای این منطقه بخصوص شهرستان پاوه با تمام پتانسیل و ظرفیت ها  و افراد متخصص و کاردان پیش نیامده است .

 به نظر شما گره ی کور این مسئله کجاست؟ و چرا هنوز نتوانسته ایم با تمام این پتانسیل ها  کاری انجام دهیم که فردا روز، نواده گان بر ما و پدران ما خرده نگیرند؟

سنت در کجای این گره ی کور است  و تجدد در کجا و چگونه می توان از این دو بهره گرفت برای اعتلای امروز و قردایمان در حوضه ی فرهنگ؟

آیا سنتی که در بسیاری از انجمن ها و تشکل ها و همایش ها و مراسمات دولتی و مردمی حاکم است ،می تواند راه حیات امروز و فردای ما باشد؟

اگر سنتی ایستا نباشد و کار کرد موزه ای آن به صرف ملک قرار نگیرد و باعث و بانی و ایستایی ما در جهان امروز نباشد  و شاهراه حیات امروز ما را جریانی باشد، به یقین می توان با تجددی میانه و نه افراطی بیامیزد و ما را از این آشفتگی کار و راه  و بار و برداشت برهاند .

قریب به سی سال است که این سنت ها و فرهنگ گذشته به شکل کاملا  احساساتی آن دم زده ایم  ، چه در همایش ها و چه در محافل  دوستانه و خانوادگی و آن را سند قابل اطمینان خود برای معرفی منطقه  و شهر و دیارمان  به دیگر هموطنان در جای جای ایران عزیز دانسته ایم  اما آیا ما نیز یک درصد  بر این بار فرهنگی سنت افزوده ایم  و برای بالا بردن کیفیت  محصولمان قدمی برداشته ایم .

 از نهاد ها و ادارات و سازمان های دولتی که باید بگذریم  چرا کاری فراتر از بیلان کاری و آمار و ارقام  نجومی  و سمت و سو دادن  به هویت و سنتی که خود تعریف می کنند  و با تعاریف ما از فرهنگ، هویت و سنت فرسنگ ها فاصله  دارد ،کاری بر نمی آید . این است که مشارکت ها در این حوضه سر انجامی جز  برگزاری چهار همایش روتین،کلیشه ای و به دور از دغدغه های عمیق  و عزیز مردم ندارد. انتظاری بیش از این هم نمی رود.

و اما چرا این موضوع را مطرح کردم:

چند سالی است که فعالیت های مطبو عاتی  و سایبری در منطقه ی اورامانات پا گرفته ، روندی روبه رشد و تعالی داشته است و در این میان بدون تعارف و تعصب  شهرستان پاوه  سر گل این رشد است که می توان به نشریات کرمانشاه ، ندای جامعه ، دریابار  و چند هفته نامه در قالب ویژه نامه  و سایت های خبری  تحلیلی کۆمه‌کاڵ  ،میردوک،پاوه شار و غیره.. اشاره نمود که به نوبه خود توانسته  نیروی جوان  پر کار و انرژی  مضاعفی را در منطقه تربیت کند چه در حوزه ی خبر نویسی ، عکاسی خبری ، تحلیل و تفسیر، گزارش و مصاحبه ،  و چه در امور فرزی و بازار یابی و غیره .

دو نفر از اهالی فرهنگ شهرستان پاوه  مدتی است در حوزه ی  مطبو عات مناطق  کرد نشین فعال هستند و توانسته اند در این حوزه  مجوز دو نشریه  را نیز از اداره ی ارشاد بگیرند . یکی از آنها هفته نامه آشتی با مدیر مسولی آقای برهان لهونی  و دیگر ماه نامه ی اورامان  به مدیر مسول آقای  ناصر فتاحی .

شایان ذکر است این  دو نشریه در آغرز بسیار خوب و عالی ظاهر شدند  و اذهان و دید مردم و روشنفکران و اهالی فرهنگ  چهار استان کرد نشین را روشن و منور کردند اما به دلایلی متعدد از جمله مشکلات  مالی از چاپ  و نشر مداوم و مستمر باز ماندند و به تعطیلی کشیده شدند .

حال این جانب به عنوان یکی از خادمان کوچک فرهنگ و اهالی فرهنگ و مردم خوب  و مستعد منطقه ی اورامانات  تقاضا مندم  با توجه به این که تاکنون در منتطقه ی اورامانات  یک نشریه ی و اقعی و ویژه و مختص منطقه وجود نداشته  و چاپ و منتشر نشده  است  و سال هاست از نبود رسانه  رنج می برد  و یکی از عوامل متعدد عدم توسعه  و آبادانی منتطقه  نیز نبود  یک رسانه  مردمی  و مداوم  بوده است . منطقه در یک بایکوت خبری چندین ساله قرار گرفته  و هرگز نشریات  مراکز استان  های کرمانشاه و کردستان  آنطور که باید و شاد اخبار و گزارشات و نظرات  و خواسته های مردم منطقه  اورامانات  را پوشش نداده اند  و هر یک اگر چه به نوبه ی خود برای معرفی منطقه  تلاش نموده  اما به دنبال بهره برداری شخصی و مطامع متعدده خود بوده اند .

به نظر می رسد که اگر خود تلاش نکنیم  و بار خود را خود نبندیم  و به دوش دیگران بیندازیم دیگران نیز دل نمی سوزانند  و کار خود می کنند  و این ما هستیم  که همیشه از نبود  آگاهی و اطلاعات کافی  و لازم از شهر  و دیار و منطقه  و استان و کشور  و جهان عقب مانده ایم . پس از این دو بزرگوار که مطمئن هستم  دغدغه‌ی فرهنگ  و منطقه را دارند  و اگر چه از نظر مسافت دورند  اما در دل اندیشه های زلالشان ، آبادانی و توسعه ی منتطقه را ترمیم می کند ، تقاضا مندم با رایزنی  با اهالی فرهنگ منطقه  و مسولین زیربط نشریات را  به منطقه بیاورند و دست در دست هم به چاپ  و نشر آن اهتمام ورزند.

قطعا هزینه ها ی چاپ  و نشر یک هفته نامه  یا ماهنامه  در شهرستان پاوه  بسیار کمتر از  هزینه های چاپ  و نشر آن در سنندج و کرمانشاه یا تهران است و روشنفکران ،نویسندگان ، روزنامه نگاران  و شاعران  و هنر منتدان منطقه بدون کمترین  چشم داشتی  قدم در راه پر خطیر  شما می نهند  و دست یاری  به سوی  شما دراز خواهند نمود.

نویسندگان و شاعران و روزنامه نگارانی  که هیچ کم از هم قطاران خود در شهر های کرمانشاه  و سنندج و مهاباد نیستند  و یا شاید  بالا تر هم باشند .

پس بیایید با هم فکری  و هم قدمی و هم قلمی خود گامی  برای توسعه و آبادانی  منطقه محروم خود بر داریم  ، منطقه ای که شایسته این محرومیت نیست و مردمانی که در فهم و شعور  و درک آنها نسبت به هستی و جهان و مسائل  سیاسی و فر هنگی  و اجتماعی هیچ شکی نیست و پس بیراهه نرفته ایم اگر بگوییم مردم  هورامان  و منطقه ی هورامان  نگین سبز اندیشه  و فرهنگ  و هنر  منطقه‌ی غرب کشور است .

به این امید که دست به دست هم دهیم ،میهن خویش را کنیم آباد .
منبع: کومه کال.